می بی رنگی
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 15 شهریور‌ماه سال 1384

قلب سرذم را  

                       در پرنیان گرم دستانی  نوازشگر نهادم

 

دستانی گرم گرم .

                         و سبک بال ارام ارام 

                                                     با کلمات همچون شکرش

 

پروازم داد 

                    تا درون ابرها

                                          قطرات شبنم

                                                                   به قلبم جلا میداد

 

پرتو چشمانش

                     در چشمم سرمه مینشاند 

 

و شب و سکوت را تداعی میکرد

 

                                                     بر سر انگشتانم

                                                                               حریر مینشاند .

 

عشق را نمیگفت  حک میکرد بر جانم

 

افسونی بر لبانش 

                           جادو گونه

                                             مرا میبرد تا بستر بهشت

 

لبانم میلغزید و میلرزید

 

                                  ضربان قلبم  ارام ارام مینواخت

 

سرمست سرمست سرمست  و در اغوشش

                                                             گویی مهتاب بر او میتابید

 

روشن روشن 

                     اما/ بی ازار

 

                                            دیگر بر بام عشق ایستاده بودم

 

افسوس /افسوس  که

 

                             از پشت کودکانی به دنبالم میدویدند

و فکر شاپرک گونه اشان

 

                                    عشق را بر من حرام میدانستت .                                                                امان(دایی نازنینم)


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 116146


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها